۱۳۹

ذهنم پر شده از تصاویر، خیالات، اعمال و صحبتهای افرادی که نمیشناسم. مدام صداهای بیصوت میشنوم و شبحهایی میبینم که از خوابم بیرون میآیند و وارد دیوار میشوند، از اندوه چهره در هم میکشند، از شدت درد به خود میپیچند و بیصدا از من کمک میخواهند. فریاد میزنم: از جانم چه میخواهید. و دوباره روی تختم میافتم و فقط به سقف سیاه اتاقم زل میزنم و اتاقم سالن نمایش تاریکی است که قرار است به زودی فیلم صامت وحشتناک دیگری را نمایش دهد.

- مغز اندرو
- ادگار لارنس دکتروف

برچسبها: ادگار لارنس دکتروف